Zagłada

W lutym 1942 r. Niemcy podjęli decyzję o zamknięciu getta. Od tej chwili sytuacja Żydów znacznie się pogorszyła. Skąpo limitowane przydziały żywności nie zapewniały im minimum potrzebnego do normalnej egzystencji, toteż ledwie wegetowali, marli z głodu i w pozbawionej elementarnej higieny ciasnocie dziesiątkowani byli przez różne epidemie. Po zamknięciu getta żelechowscy Żydzi zostali całkowicie uzależnieni od pomocy ze strony ludności polskiej. Większość Polaków, w obawie o swój los, nie chciała pomagać Żydom. Znaleźli się jednak tacy, którzy z narażeniem własnego życia dostarczali żywność do getta, pomagali Żydom w ucieczce bądź ukrywali ich w swoich domach.

Wieczorem 29 września 1942 r. niewielkie oddziały żandarmerii niemieckiej oraz policji granatowej i żydowskiej otoczyły getto. 30 września rano zgromadzono wszystkich Żydów na placu przed synagogą i odebrano im wszelkie kosztowności. Następnie podstawiono około 400 chłopskich wozów drabiniastych. Starców i dzieci załadowano na furmanki i przewieziono do stacji kolejowej w Sobolewie. Żydzi w sile wieku szli pieszo, tworząc długą kolumnę eskortowaną przez Niemców. Podczas tej wędrówki żandarmi zabili kilkadziesiąt osób, które nie nadążały w marszu lub chciały uciec. W Sobolewie Żydzi zostali wtłoczeni do wagonów bydlęcych i przewiezieni do obozu zagłady w Treblince.

Początek strony
JSN Boot template designed by JoomlaShine.com