Awers sztandaru cechu rzemiosł różnychMamy już kolejny rok dwudziestego pierwszego wieku. Co krok spotykamy się z mnóstwem przedmiotów wyprodukowanych przez człowieka. Trudno posegregować je według tego, kto ten przedmiot wykonał a jeszcze trudniej jak ten zawód nazwać. Kwitujemy ten problem szybko – są to wyroby; przemysłu chemicznego, maszynowego, zabawkarskiego elektrycznego, i t p. Trudno w tym potoku przedmiotów odnaleźć rzemieślnika.
Czasem, kiedy spotkamy się z wyrobem wykonanym prawidłowo i starannie mówimy, że to jest przedmiot wykonany przez rzemieślnika. Dla nas ludzi XXI wieku jest to normalność, kto by się zastanawiał, kto dany przedmiot zrobił. Ważne, że jest i nam służy. Gniewamy się czasem, że sprzęt się popsuł lub bateria się rozładowała. W potoku naszych zmartwień warto znaleźć chwile na refleksje spojrzeć wstecz i zastanowić się czy naprawdę w takich trudnych czasach żyjemy.
Awers sztandaru grupy odzieżowejKiedy w czasie burzy w naszym domu zabraknie prądu elektrycznego zauważamy, że stało się coś złego, jest ciemno, ogrzewanie nie działa, nie ma na czym ugotować Awers sztandaru cechu rzeźnikówobiadu. Określamy to krótko „nastąpiła katastrofa”. Najlepiej w takiej chwili rozpalić ogień w kuchni węglowej lub rozpalić ogień w kominku, usiąść z rodziną i wrócić do wspomnień - może nie tak dawnych i przypomnieć młodszym, jak to kiedyś było. Przypomnijmy sobie, jak to u dziadków był dom pod strzechą o jednej izbie, ogrzewany piecem ceglanym. Jak zwożono z lasu gałęzie do ogrzewania izby. Czasem słomiany dach przeciekał, z pieca czasem wypadła cegła.
Usterki takie można było naprawić samemu w myśl przysłowia „Nie święci garnki lepią” lub zlecić tę prace rzemieślnikowi, zdunowi, który naprawi piec, lub dekarzowi naprawę dachu.
W ten sposób w społeczeństwie powstały grupy ludzi wykonujące różne usługi .Nazwano ich rzemieślnikami. W miastach, gdzie były większe skupiska ludzi, rzemieślnicy organizowali się w cech poszczególnych zawodów. W organizacji cechowej łatwiej było sprowadzać większe partie towarów do produkcji oraz organizować wspólną sprzedaż wyprodukowanego towaru. Z biegiem czasu, przy sprzyjających warunkach, powstawały większe warsztaty rzemieślnicze nazywane manufakturami. Awers sztandaru cechu kuśnierzyW takim warsztacie był podział pracy i jednocześnie specjalizacja w wykonywanej pracy. Na przykład w zawodzie kuśnierskim wyodrębnił się zawód garbarza. Z całego rzemiosła wyodrębniła się profesja kupca. Kupcy zaopatrywali warsztaty w surowce do produkcji oraz skupywali i rozprowadzali wyprodukowane towary.
Jak wiemy nasze miasto Garwolin przez swoje blisko sześciowiekowe istnienie przechodziło swoją ewolucję rozwoju. Wspomina się o cechu piwowarów, cechu kołodziejów, cechu bednarzy, cech kuśnierzy cechu kowali, krawców, szewców, powroźników, i. t. p. Na początku dziejów naszego miasta sławny był cech piwowarów. Piwo z Garwolina zamawiano nawet na królewskie stoły. Z czasem receptury produkcji piwa przejęli piwowarzy z Warki i Zamościa.(Zwierzyńca) Zmieniła się koniunktura i w Garwolinie zaprzestano „warzyć piwo” Przez minione lata jedne cechy upadały, inne zawody przetrwały do dzisiaj.
Od lat w garwolińskim rzemiośle pozostała pewna tradycja sięgająca początków dziejów. Tradycją ta jest kult świętego Jozefa patrona rzemieślników.
Awers sztandaru strażackiegoW dniu 19 marca w naszym kościele przed ołtarzem świętego Józefa odprawiane jest nabożeństwo za zmarłych rzemieślników oraz o błogosławieństwo Boże w ich pracy. Przed ołtarzem stają sztandary cechowe; cechu kuśnierzy, cechu krawców, cechu piekarzy, cechu kowali, cechu rzeźników cechu oraz sztandar cechowy wszystkich innych rzemieślników. Przed mszą świętą odczytywany jest cykl wspomnień o poszczególnych zawodach

Początek strony
JSN Boot template designed by JoomlaShine.com